Lieve papa.

DSC_0103[2400]
Veilig bij papa.
Jij en ik…uit hetzelfde hout gesneden.

Ik ben en blijf jou kleine meisje en jij mijn papa.

Wat is het fijn om jouw dochter te zijn.

Je had tranen in je ogen toen ik werd geboren, voor iemand die niet veel huilt is dat best bijzonder. Vier handen op een buik, dat zijn wij vanaf het eerste moment. Ik ben een echt papa’s kindje. Ik kan me geen moment herinneren dat je er niet voor was of bent voor mij en daar bedank ik je voor. Je bent een liefdevolle zorgzame en stoere vader. Eentje die voor mij door het vuur gaat. En een fantastische opa niet te vergeten. Jij hebt mij geleerd trots te zijn op wie ik ben. Hard werken om ergens te komen . Zoveel mogelijk te leren. Niet terug te deinzen voor teleurstellingen in het leven, want ze horen erbij.

Als ik bij jou kom, dan kom ik thuis en kan ik schuilen voor de grote boze wereld.

Ik kan mijn angsten uitspreken en dan zijn daar jouw sterke armen om me vast te houden en jouw ontzettend grote hart om mij te verwarmen met al jouw liefde.

Ik heb zoveel fijne herinneringen.

Weet je nog dat je aan het studeren was en lang van huis moest? Wat miste ik jou zeg! En toen eindelijk de dag daar was dat je thuis kwam, bleef ik maar wachten en eindelijk zag ik je aankomen. Ik weet nog dat ik naar je toe rende en heel hard begon te huilen, zo blij was ik dat je weer thuis was. Of toen je aan het werk was en 24 uurs diensten werkten bij de ambulance/ brandweer dat we jouw lunchpakketje kwamen brengen? We mochten dan altijd even in de brandweerauto zitten. Of dat we altijd mee moesten in het weekend, wandelen over het strand. Dat we helemaal naar Zoutelande liepen en van strandtent naar strandtent liepen om ze te tellen. Om uiteindelijk in Zoutelande een frietje te eten en weer terug moesten lopen. Bij thuiskomst heb je ons toen voor de televisie gezet om uit te rusten. Ik heb toen voor het eerste de film E.T gezien.

En alle keren dat jij ons veilig op onze vakantiebestemming in Frankrijk bracht, waarbij we in Parijs altijd onze mond dicht moesten houden omdat jij je concentreren moest op de weg.

Toen ik jonger was, met name in de pubertijd, kon het nogal eens botsen, want ik lijk zoveel op jou. We dachten dan allebei hetzelfde , maar konden het niet uitspreken of wisten niet hoe. We konden zo goed schreeuwen tegen elkaar, wat voortkwam uit onmacht. Ik kon je heel goed negeren en over jou gevoelens en hart walsen. Als ik daaraan terug denk, doet het me pijn, voel ik me schuldig, maar onze band blijft. Vader en Dochter, twee handen op een buik.

Dank je voor het nemen van de tijd, Dank je voor het tonen van de juiste weg en dank je voor het daar zijn wanneer ik je nodig heb, dank je voor elke dag. Nu ben ik gezegend met een dochter van mijzelf, als ik haar half zo goed kan opvoeden als jij mij hebt opgevoed, dan denk ik dat ik het best goed doe. Dank je voor jouw leidende hand, dank je dat ik mijn dromen waar kan maken, Jij bent voor mij een buitengewone man, en ik hoop dat je net  zo trots op mij bent als ik trots op jou. Dank je dat je mij het leven gaf, dank je voor het tonen van goed en kwaad. Dank je dat jij mijn vader bent, ik hou van jou.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s