Ontspullen.

cd0e24b5e58dd67b5b37bf22dbaad41b

Ik voel mij af en toe net een echte strijder; strijdend tegen de te grote hoeveelheid ,in mijn ogen onnodige, (kinder)spullen in ons huis.

Speelgoed, kleren, knutselwerkjes, kleine frutsels die verzameld worden maar waar nooit wat mee gedaan wordt… de bakken, stapels, manden en kasten lijken zich elke dag weer met meer en meer vanzelf te vullen.

En dat terwijl we ons, voor de geboorte van onze dochter voornamen weinig en in ieder geval alleen van dat houten en verantwoorde speelgoed te kopen. Ze had toch immers niets anders nodig dan liefde, aandacht en wat voedsel. Als ik de afgelopen jaren terug kijk naar ons huis lijkt niets minder waar te zijn; ik zag veel meer dan hout en ‘verantwoord’. Het meeste is nu natuurlijk al weg qua “houten en verantwoord speelgoed, want nu hebben we meer knutselspullen , spelletjes,knuffels in huis etc dan me lief is

Daarom zijn we aan het welbekende ont-spullen… al heel wat jaren. Regelmatig gaat het voorspoedig. Maar soms werkt de voordeur ineens beter dan de achterdeur. Totdat ik weer genoeg heb van het schijnbaar nutteloos opruimen, plek maken voor de nieuwe spullen en mijn tijd graag nuttiger wil besteden. Aan genieten bijvoorbeeld.

“We zijn al jaren aan het ontspullen”

Soms doet Noa ineens lekker mee met opruimen. Zo verzamelde Noa voor de boekenmarkt op school een hele stapel boeken die ‘wel weg mogen ’. Geraakt door haar betrokkenheid bij mijn weggooidrift keek ik haar glimlachend aan en viste ik nog even snel een aantal van haar lievelingsboeken uit de stapel. De little pony’s heeft ze afgelopen koningsdag verkocht op de rommelmarkt, samen met nog een heleboel ander speelgoed wat lag te verstoffen in de la onder haar bed. Met haar hele hart vertelde ze aan haar potentiele kopertjes wat ze er allemaal mee konden, wat er bij zat en liet ze horen en zien dat het huisje ook echt nog in orde was. Ik vond het knap, dapper en zo liefdevol. Aan het einde van de dag toen ze haar opbrengst aan het tellen was, moest ze ook nog wel kwijt dat ze blij was met de centjes, maar ook blij dat andere kindjes nu blij waren met hun nieuwe speelgoed. (*smelt*). Maar ja, dat geld dat zij verdient heeft lonkt natuurlijk enorm. We hadden gezegd dat ze 1 niet al te groot en duur iets mocht kopen en de rest in de spaarpot.

Spullen erin gaat makkelijk en vanzelf, daar hoeven we blijkbaar niet zoveel moeite voor te doen. Maar spullen er weer uit krijgen vraagt wel veel tijd en aandacht.

Tijdens het ruimen komen we er zo nogal eens achter dat spullen een wat belemmerende emotionele waarde hebben gekregen: ‘haar eerste romper/broekje/sok/slabbetje/t-shirt/jurkje’.

Allerlei spullen mogen dan niet weg, ook al zijn die lang niet aangeraakt. Terwijl we tegelijkertijd allemaal blij worden van een functioneel leeg en opgeruimd huis. Het verlangen naar orde, rust en ruimte botst dan met herinneringen en moeilijk kunnen loslaten.

 

Advertenties

Een gedachte over “Ontspullen.

  1. ‘Soms werkt de voordeur ineens beter dan de achterdeur’. Dit is zo herkenbaar. Van teveel word ik heus niet gelukkiger, ik ga er dan ook regelmatig met de (grove) borstel door om te ontspullen/minimaliseren. Zo ook het afgelopen jaar. Ik word ook blij van overzicht, orde en voldoende (adem)ruimte.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s